Oscar De La Renta Oscar

Oscar by Oscar de la Renta to kwiatowy oriental z 1977 roku, który od pierwszego psiknięcia nie ukrywa swoich zamiarów. Duże, gęste białe kwiaty, żywiczne drewno i korzenny podkład — ta kompozycja nie stara się być subtelna i nie udaje, że powinna. Zaprojektowana przez Jeana-Louisa Sieuzaca, tego samego perfumera który w tym samym czasie pracował nad Opium, ma w sobie podobne zdecydowanie, tylko wyrażone innym językiem: nie dyskotekowym rozbuchem, lecz salonową pełnią.

Zanim sięgniesz po tester, warto wiedzieć: lista składników, gdzie pojawiają się goździki i kolendra, może sugerować pikantny, ziołowy charakter. Otwarcie szybko prostuje to mylne wrażenie — tu rządzą białe kwiaty, a korzenie służą im jako fundament, nie jako główny głos.

W skrócie

Pierwsze wrażenie

Otwarcie uderza kwiatową pełnią, która jest jednocześnie bogata i zaskakująco jasna. Bergamotka i brzoskwinia nadają pierwszym minutom owocowej słodyczy, a gardenia i kwiat pomarańczy budują kremowy, lekko pudrowy welon. Goździki — choć wymienione na pierwszym miejscu w recepturze — działają tu raczej jak ciepło w tle niż wyraźna przyprawa; nadają zapachu ciężaru bez kłucia.

Pod tym już od początku przebijają się zapowiedzi serca: coś intensywnie kwiatowego, olejistego, z nutą, która kojarzy się z parą i ciepłą ziemią. To tuberoza, która właśnie się budzi.

Rozwój na skórze

Po kilkunastu minutach serce otwiera się w pełni i tuberoza z ylang-ylang przejmują całą scenę. To nie jest dyskretne pojawienie się — to wejście z przytupem, olejiste, trochę indaliczne, z tą charakterystyczną mięsistą gęstością białych kwiatów tropiku. Jaśmin i róża dołączają jako łagodniejące elementy, irys wnosi odrobinę chłodnego pudru, lawenda i rozmaryn dodają ziołowego napięcia, które nie pozwala kompozycji stać się jednowymiarową słodyczą.

Baza pojawia się po godzinie i zmienia charakter zapachu. Bursztyn, mirra i opoponaks budują żywiczną głębię — ciepłą, nieco dymną, z piżmem które zaokrągla wszelkie ostre krawędzie. Drzewo sandałowe i wetyweria dają drewniany fundament, a kokos — ledwie wyczuwalny — sprawia, że całość siada na skórze miękciej niż mogłoby wynikać z listy nut.

Sieuzac stworzył tu coś, co wówczas było orientalnym kwiatem epoki: kompozycję operową w skali, ale z precyzją kamerzysty. Oscar, w przeciwieństwie do swoich bardziej drapieżnych rówieśników, zachowuje pewien rodzaj eleganckiej powściągliwości w środku mimo spektakularnego otwarcia.

Piramida zapachowa

Nuty głowy

pierwsze wrażenie

Bazylia Bergamotka Brzoskwinia Gardenia Goździki (przyprawa) Kolendra Kwiat pomarańczy

Nuty serca

dusza zapachu

Irys Jaśmin Lawenda Orchidea Rozmaryn Róża Tuberoza Ylang-ylang

Nuty bazy

fundament i trwałość

Bursztyn Drzewo sandałowe Goździki (przyprawa) Kokos Lawenda Mirra Opoponaks Paczula Piżmo Wetyweria

Charakter i obecność

Psik rano daje wyczuwalny ślad przez większość dnia — te perfumy nie wymagają dopsikania w środku dnia. Projekcja jest wyraźna, szczególnie w pierwszych dwóch godzinach: osoba stojąca w pobliżu bez trudu wyczuje zapach. Nie jest to jednak sillage, który dominuje przestrzeń — po wstępnym rozkwicie zapach przysiada bliżej skóry i staje się bardziej intymny.

Jedno lub dwa psiknięcia w zupełności wystarczą. Na zimne dni, gdy zapach potrzebuje ciepła ciała żeby się otworzyć, można nałożyć na szyję i nadgarstki. Unikaj nakładania w ciepłych, zamkniętych pomieszczeniach — biała tuberoza w towarzystwie goździków i żywic może przytłaczać, gdy nie ma gdzie odetchnąć.

Kiedy to nosić

• Kolacja w gronie rodziny lub przyjaciół, gdy wieczór ma być wyraźnie odświętny
• Jesienna lub zimowa msza, galowy spektakl, wernisaż — miejsca gdzie elegancja mówi sama za siebie
• Chłodny sobotni spacer w płaszczu, gdy chcesz zostawić zapachowy ślad za sobą
• Randka w restauracji przy świecach, w sezonie poza letnim
• Noszone z lekką odzieżą wieczorową jako alternatywa dla ciężkich orientalnych
• Unikaj w upalne letnie dni — żywiczne biele kwiatów stają się duszne, a goździki zyskują na ostrości w cieple

Komu pasuje, a komu nie

Ktoś, kto szuka zapachu z wyraźnym charakterem i nie boi się, że będzie zauważony — ale na własnych zasadach, nie przez ostentację. To kompozycja dla osoby, która nosi zapach jako wyraz siebie, a nie jako akcesorium do stroju.

W codziennym życiu najlepiej sprawdzi się przy okazjach, które mają pewną rangę: praca wymagająca stroju formalnego, wizyty rodzinne w stylu nieco bardziej uroczystym, jesienne wieczory kiedy zapach ma prawo być pełniejszy. Perfumy z wyraźnym charakterem vintage, które mogą przywołać skojarzenia z pokoleniem mam i babć — i to właśnie dla jednych będzie największą zaletą, dla innych zarzutem.

Wciąga przede wszystkim gęsta, kremowa białokwiatowa głębia — połączenie tuberozowego serca z żywiczną bazą, gdzie każda warstwa ma swoje miejsce. Wada, na którą warto być przygotowanym: na niektórych skórach goździki w otwarciu mogą być bardzo intensywne, na innych niemal niewidoczne — to zapach, w którym chemia skóry ma duże znaczenie. Zdania rozjeżdżają się też co do dojrzałości kompozycji: dla jednych to klasyczna elegancja, dla innych ciężki, staromodny olbrzym. Kto szuka świeżości, minimalizmu albo zapachów które brzmią współcześnie, niech raczej szuka gdzie indziej.

Werdykt

Oscar by Oscar de la Renta to wybór dla kogoś, kto rozumie, że elegancja wymaga odwagi. To nie jest zapach dla niezdecydowanych ani dla tych, którzy wolą żeby ich zapach nie budził skojarzeń z konkretną estetyką. Kwiatowy oriental z 1977 roku, który wciąż gra swoją melodię bez przepraszania za głośność. Jeśli tuberoza i żywice mówią ci coś dobrego — Oscar nagrodzi cię całym bukietem.