Mexx Black Woman

Mexx Black Woman to perfumy, które na papierze wyglądają jak kolejna kwiatowo-owocowa propozycja dla kobiet, a na skórze potrafią zaskoczyć. Od chwili premiery w 2009 roku przyciągają uwagę nie tyle słodyczą, co osobliwym napięciem między lekkością otwierającego owocu a ocieplającą, niemal zmysłową bazą.

Nie jest to zapach, który od razu ogłasza swoje zamiary. Pierwsza reakcja na skórze potrafi być ostrzejsza niż można by oczekiwać — kompozycja balansuje między czymś bliskim niedbałej elegancji a nieoczekiwaną głębią — i to właśnie ta sprzeczność sprawia, że jedni wracają do niego latami, a innych zraża już w pierwszych minutach.

W skrócie

Pierwsze wrażenie

Otwarcie buduje czarna porzeczka, aksamitka, frezja i piwonia — i już tutaj zaczyna się intrygujące rozdwojenie. Porzeczka wprowadza cierpką owocową energię, natomiast frezja lubi się wyostrzać. Na niektórych skórach to pierwsze pięć minut jest zdecydowanie bardziej ostre i quasi-unisex niż sugeruje różowo-czarna szata flakonu.

Pod tą ostrością szybko rysuje się coś łagodniejszego — zapowiedź soczystego, kremowego serca. Ci, którzy przez chwilę wytrzymają z otwarciem, odkryją, że zapach zmierza w zupełnie inną stronę.

Rozwój na skórze

Przejście do serca jest wyraźne i następuje po kilku-kilkunastu minutach. Liczi, lotos, morela i gruszka wkraczają razem z cedrem wirginijskim i to właśnie tu zapach staje się pełniejszy — bardziej kremowy, nieco pudrowy, cieplej owocowy. Cedr dodaje suchego, delikatnie drzewnego kręgosłupa, który zapobiega stoczeniu się kompozycji w sferę czystej słodyczy.

Baza z drzewem sandałowym, bursztynem i wanilią daje kompozycji to, o co dbano od początku: ciepłe, lekko żywiczne wykończenie. Na skórze siada miękko — nie jako ciężki orientalny akord, lecz jako delikatne ocieplenie całości. Drydown jest kremowy, lekko pudrowy, spokojny. To nie jest zapach, który ewoluuje dramatycznie — jest raczej liniowy, choć sam charakter zmienia ton z owocowo-ostrego na ciepło-kwiatowy.

Z technicznego punktu widzenia Mexx Black Woman należy do rodziny zapachów orientalnych kwiatowych — klasyfikacja potwierdza to, co czuć w rozwinięciu: strukturę z kwiatowym sercem osadzoną na żywiczno-drzewnej bazie. Rok premiery, 2009, trafia akurat w epokę, kiedy tego rodzaju propozycje z segmentu dostępnego miały jeszcze odwagę być wyraźnymi zapachami, nie wyłącznie neutralnymi.

Piramida zapachowa

Nuty głowy

pierwsze wrażenie

Czarna porzeczka Aksamitka Frezja Piwonia

Nuty serca

dusza zapachu

Liczi Cedr wirginijski Lotos Morela Gruszka

Nuty bazy

fundament i trwałość

Drzewo sandałowe Bursztyn Wanilia

Charakter i obecność

Trwałość jest tu solidna — psik rano daje wyczuwalny ślad co najmniej do południa, a na tkaninach zapach potrafi zostać znacznie dłużej. To jeden z tych zapachów, które lepiej zachowują się na ubraniach niż na suchej skórze — na której część osób odnotowuje szybsze zanikanie. Projekcja pozostaje przy ciele, nie narzuca się otoczeniu.

W praktyce nie trzeba go nakładać hojnie. Dwa punkty — szyja i nadgarstek — wystarczą. Skóra z dobrym nawilżeniem wyciąga z niego więcej, szczególnie w fazie serca.

Kiedy to nosić

• Biuro w chłodniejszy poranek, gdy temperatura mówi jesień, a nie lato
• Spotkanie służbowe, gdzie zapach ma być obecny, ale nie zwracać na siebie uwagi
• Jesienny wieczór przy kawie i dobrej rozmowie — ciepło bazy pasuje do takiego klimatu
• Randka w nieodpowiednim miejscu na bombę zapachową — kiedy zależy ci na dyskrecji
• Wiosenny spacer w szare południe — owocowe otwarcie dobrze brzmi na chłodnym powietrzu
• Codzienne wychodzenie, gdy nie chcesz myśleć o wyborze — to zapach, który nie myli się z żadną okazją

Komu pasuje, a komu nie

Ten zapach trafi do kogoś, kto szuka ciepłej, spokojnie kobiecej kompozycji z odrobiną charakteru — ale bez krzykliwości. Niekoniecznie jest to profil "typowo damski" w marketingowym sensie — mężczyźni, którzy lubią zapachy z owocowym wyostrzeniem nad sandałowo-waniliową bazą, mogą poczuć się tu równie dobrze.

Najlepiej sprawdzi się jako codzienny zapach do pracy lub jako podróżny towarzysz — jest stosunkowo tani, szeroko dostępny (przynajmniej był), a przy tym nie sprawia wrażenia banalnego na skórze. Pasuje do garderoby, w której nie ma miejsca na przerost formy — zwykłe rzeczy noszone z przekonaniem.

Komu raczej to odradzić? Temu, kto w kobiecych zapachach szuka tylko różowych kwiatów albo wyłącznie cukrowej słodyczy — bo tutaj jest ani jedno, ani drugie. Frezja na początku potrafi być wyraźnie ostra, a cedr wirginijski nadaje charakteru, który część osób odczyta jako zbyt unisex jak na zapach skierowany do kobiet. Ci, którzy kupują "na ślepo" z myślą o prezencie, powinni mieć na uwadze, że zapach dzieli: jedni są nim zafascynowani od razu, inni potrzebują kilku prób, żeby się w nim odnaleźć, a jeszcze inni po prostu stwierdzą, że to nie ich klimat. Jednym słowem — warto powąchać wcześniej.

To, co w Black Woman wciąga najbardziej, to właśnie ciepło-kremowa baza i moment, w którym kompozycja "kładzie się" na skórze po kilku godzinach — miękkie połączenie drzewa sandałowego z wanilią i bursztynem, spokojne i trwałe. Słabym punktem bywa otwarcie — ostra frezja i piżmowo-drzewna nuta w pierwszych minutach nie każdemu smakuje.

Werdykt

Mexx Black Woman to propozycja dla kogoś, kto szuka zapachu bez fanfar — ciepłego, nienachalnego, z wyraźną osobowością w tle. Nie jest to kompozycja, która natychmiast zachwyca, ale na skórze dojrzewa w coś, po co się wraca. Jeśli oczekujesz słodkiego, rozemocjonowanego kwiatowego fajerwerku — szukaj dalej. Jeśli interesuje cię owocowo-orientalny zapach, który sprawdzi się przez wiele godzin i nie domaga się uwagi — to jest właśnie ten.