Pascal Morabito Gold Edition Oud

Ta woda perfumowana bierze klasyczny duet róży i oudu, po czym przesuwa go w stronę dymu, suchego drewna i zwierzęcego ciepła. Nazwa sugeruje, że oud będzie głównym bohaterem, ale pierwsze skrzypce gra róża: duża, gęsta, chwilami staroświecka, a czasem niemal konfiturą. Dopiero po rozwinięciu kompozycja pokazuje, ile ma w sobie kadzidła, szafranu i ciemnego drewna.

To woda perfumowana o mocnym charakterze, ale nie o bezdyskusyjnie męskim odbiorze. Początek potrafi wydać się niemal uniseksowy, podczas gdy baza robi się bardziej surowa i zwierzęca. Z jednej strony dostajesz bardzo korzystny cenowo sposób na sprawdzenie oudowo-różanego kierunku, z drugiej — zapach wymaga tolerancji na ostrzejsze otwarcie i nieoczywistą bazę. Tu nie chodzi o grzeczną różę do biura, tylko o złoty flakon z osobowością.

W skrócie

Pierwsze wrażenie

Otwarcie należy do róży. Nie jest to lekki, świeży kwiatowy akcent, który tylko rozjaśnia oud. Róża wchodzi szeroko i wyraziście, z tradycyjnym, niemal staromodnym odcieniem. Na jednej skórze może przypominać gęstą różaną konfiturę, na innej — różany kosmetyk z wyraźnie klasycznym sznytem. Róża wychodzi na pierwszy plan, dlatego osoba oczekująca przede wszystkim suchego drewna może poczuć się zaskoczona już przy pierwszym psiknięciu.

W tym wejściu jest także ostrość. Zanim zapach się ułoży, może pojawić się wrażenie dymu, cierpkości, a nawet zwierzęcego ciepła kojarzonego z mokrą skórą lub ostrym, moczowym tonem. Nie jest to doświadczenie identyczne na każdej skórze: bywa, że róża pozostaje niemal czysta i elegancka, a bywa też, że otwarcie wydaje się szorstkie, duszne albo zbyt intensywne. Szafran nie służy tu wyłącznie do dekoracji. Nadaje różanej powierzchni przyprawową suchość i pomaga przełamać jej kosmetyczną miękkość.

Rozwój krok po kroku

Po uspokojeniu róży dołącza oud, ale nie przykrywa kwiatu jednym ciężkim ruchem. Razem tworzą ciemny, lekko brudny środek, w którym różany ton nadal jest czytelny, tylko traci początkową gładkość. Paczula pogłębia ten efekt i dodaje ziemistej, dymnej faktury. To właśnie ona sprawia, że kompozycja nie zostaje przy samej słodyczy róży i zaczyna przypominać orientalny zapach o bardziej surowym obliczu.

Cedr wnosi suche, proste drewno, natomiast drzewo sandałowe wygładza krawędzie. Dzięki niemu serce nie rozpada się na osobne akcenty: oud, paczula i róża układają się w jedną zwartą bryłę. Sandałowe tło może też dawać kremowe, lekko mydlane wrażenie, ale nie usuwa dymności. W efekcie zapach jest równocześnie szorstki i zaokrąglony, a drewniana część pozostaje mniej dominująca niż wskazywałaby nazwa.

Baza przechodzi w kadzidło i szafran, przez co rozwój ma wyraźne etapy. Najpierw jest różany impuls z ostrym, nieco zwierzęcym cieniem, potem ciemne drewno, a na końcu suchszy, dymno-przyprawowy ślad. Nie jest to kompozycja całkowicie linearna, lecz jej główny temat się nie gubi: róża zostaje spleciona z oudem, paczulą i kadzidłem, zamiast zniknąć po otwarciu. Na skórze bardziej zmienia się faktura niż kierunek.

Piramida zapachowa

Nuty głowy

pierwsze wrażenie

Róża

Nuty serca

dusza zapachu

Oud Paczula Cedr Drzewo sandałowe

Nuty bazy

fundament i trwałość

Kadzidło Szafran

Trwałość i projekcja

Kompozycja nie zachowuje się jak dyskretny zapach do poprawiania w ciągu dnia. Początek jest głośny i potrafi wyjść przed osobę, która go nosi, a później ślad staje się spokojniejszy, lecz nadal łatwy do zauważenia przy bliższym kontakcie. Na skórze utrzymuje się długo, a tkaniny przechowują go jeszcze wyraźniej. To dobra wiadomość dla osób, które chcą, by oud, róża i kadzidło nie zniknęły po krótkiej chwili; gorsza dla tych, którzy nie lubią zapachów zostających na ubraniu.

Nie zaczynaj od pełnej aplikacji. Najbezpieczniej sprawdzić pojedynczy psik na skórze i poczekać, aż ostrzejsze otwarcie ustąpi. Jeśli kompozycja się sprawdzi, można dołożyć aplikację na szyję albo ubranie, ale lepiej nie kumulować jej w małym, zamkniętym pomieszczeniu. Ten oud nie potrzebuje dużej ilości, by pokazać różę, dym i zwierzęcą bazę.

Kiedy to nosić

• Na zimowy wieczór, kiedy kadzidło, paczula i suche drewno mogą wybrzmieć bez przytłaczania otoczenia.
• Na formalne wyjście lub wesele, jeśli złoty flakon i wyrazista róża pasują do bardziej eleganckiego stroju.
• Na kolację albo randkę dla osoby, która lubi zapachy z ciemnym, zwierzęcym podtekstem zamiast bezpiecznej świeżości.
• Na nocne wyjście, gdy mocny początek i różano-szafranowy kontrast mają być częścią stylizacji.
• W chłodny jesienny dzień, ale raczej poza małym biurem: kompozycja potrzebuje przestrzeni i oszczędnej aplikacji.
• Nie wybieraj go na ślepo do upału, porannego treningu ani wtedy, gdy drażnią cię ostre otwarcia i ślad pozostający na tkaninach.

Kouros jako punkt odniesienia

Najbardziej charakterystycznym elementem tego zapachu jest zwierzęcy etap rozwoju. W bazie może pojawić się lekko moczowe, cielesne wrażenie, które niektórym przypomina Yves Saint Laurent Kouros. To porównanie nie sprowadza się do prostego stwierdzenia, że ten zapach jest kopią. Chodzi raczej o podobny kierunek: po różanym otwarciu kompozycja nabiera bardziej męskiego, zwierzęcego napięcia, ale tutaj ten akcent bywa łagodniejszy i łatwiejszy do oswojenia.

Różnica jest ważna dla decyzji zakupowej. Jeśli właśnie ten cielesny ton w Kourosie jest nie do przyjęcia, ten zapach również może przeszkadzać, nawet jeśli początek wydaje się miększy. Jeśli natomiast taki akcent ciekawi, ale potrzebna jest róża, oud i przyprawowe tło, ta woda perfumowana daje bardziej różany i orientalny wariant podobnej odwagi. Zwierzęca baza dzieli odbiór: na części skór pozostaje tylko cieniem pod kwiatem, na innych wysuwa się na tyle mocno, że całość robi się kontrowersyjna.

Zalety i zgrzyty

Najmocniejszym punktem jest kontrast. Róża nie została wygładzona do anonimowego kwiatu, a oud nie jest samym ciężarem. Paczula, cedr, drzewo sandałowe, kadzidło i szafran budują wokół niej ciemne, suche otoczenie. Dzięki temu zapach potrafi być jednocześnie klasyczny, dymny i dziwnie przyciągający. Dobrze wypada także trwałość oraz fakt, że niewielka cena nie odbiera kompozycji wyrazistości. Złoty, masywny flakon wzmacnia wrażenie produktu bardziej kosztownego, choć sam jego wygląd nie każdemu wyda się subtelny.

Zgrzyt pojawia się przede wszystkim w otwarciu i w zwierzęcej bazie. Róża może wydać się przesadnie staroświecka, a w połączeniu z oudem i paczulą przejść w skojarzenia z moczem, spalenizną albo ciężkim, dusznym powietrzem. Na innych skórach te same krawędzie stają się interesującym, lekko brudnym kontrastem. Jest też ryzyko przesady: zbyt hojna aplikacja może zamienić ciekawy orientalny ślad w zapach męczący dla noszącego i otoczenia.

Komu pasuje, a komu nie

To propozycja dla osoby, która chce wejść w oud i różę bez wydawania dużej kwoty na pierwszy kontakt z tym kierunkiem. Spodoba się także komuś, kto nie potrzebuje, aby perfumy były natychmiast gładkie i łatwe. Trzeba mieć miejsce na ostrzejszy początek, suchą paczulę, kadzidło oraz zwierzęcy akcent, który z czasem może stać się najciekawszą częścią zapachu.

W codziennym użyciu sprawdzi się u osoby pewnej siebie, lubiącej wyrazisty flakon i kompozycje z bardziej dojrzałym ciężarem. Etykieta „dla mężczyzn” nie wyczerpuje jego charakteru: różany początek i kremowe drzewo sandałowe otwierają go na odbiór uniseksowy, natomiast rozwój przesuwa całość ku ciemniejszej, bardziej męskiej stronie. To zapach na wieczór, chłód i sytuacje, w których charakter jest ważniejszy niż dyskrecja.

Nie jest dobrym wyborem dla osoby szukającej czystej, świeżej róży, lekkiego drewna albo bezpiecznego prezentu kupowanego bez znajomości gustu. Odradzić go należy również komuś wrażliwemu na moczowe i zwierzęce skojarzenia, dymność oudu oraz intensywne otwarcia. Nawet korzystna cena nie zmienia tego, że przed zakupem warto sprawdzić zapach na własnej skórze.

Pachną podobnie

• Oud Touch — Franck Olivier — wspólny ciężar oudowego, orientalnego kierunku.
• Oud Rose Edition — Pascal Morabito — podobna oś róży i oudu, tym razem w obrębie tej samej marki.
• Oud Opulent — Lattafa — kolejny punkt na mapie ciężkiego, orientalnego oudu.
• Pascal Morabito Noir — dodatkowy punkt odniesienia, jeśli chcesz zostać przy tej samej marce.

Zanim kupisz

Najrozsądniejszy plan to próbka albo test na skórze, a nie natychmiastowy zakup w ciemno. Warto dać kompozycji czas na przejście od dużej róży i ostrego, zwierzęcego cienia do suchego drewna, kadzidła i szafranu. Samo pierwsze wrażenie może być po prostu zbyt ostre, by uczciwie ocenić późniejszy etap.

Cena działa tu na korzyść zakupu, bo pozwala potraktować ten flakon jako niedrogi sprawdzian tolerancji na oud, różę i zwierzęcą bazę. Nie należy jednak mylić dobrej wartości z gwarancją udanego ślepego zakupu. Jeśli szukasz łagodności, wybierz coś innego; jeśli szukasz charakteru, małej dawki ryzyka i długiego śladu, ten flakon ma sens.

Werdykt

To wyrazista woda perfumowana o różanym wejściu, drewnianym środku i kadzidlano-szafranowej bazie. Jej największą siłą jest połączenie przystępnej ceny z charakterem, którego nie da się pomylić z bezpiecznym kwiatowym zapachem.

Najlepiej kupować ją po teście, lecz nie dlatego, że jest nijaka — przeciwnie, właśnie zwierzęcy etap i intensywne otwarcie decydują o jej atrakcyjności. Dla właściwego nosa będzie ciekawym, długo obecnym oudem z różą; dla niewłaściwego pozostanie zbyt ostrym złotym flakonem.