Estee Lauder Cinnabar

Estee Lauder Cinnabar to zapach, który nie pyta o zgodę — wchodzi zdecydowanie, gęsto i bez przeprosin. Korzenna, żywiczna i bezkompromisowo wschodnia kompozycja z 1978 roku należy do tej samej rodziny co Youth Dew czy Opium, ale ma własny charakter: mniej narkotyczna niż Opium, mniej pudrowa niż Coco, bardziej przypominająca ognisko z kadzideł niż salon perfumeryjny.

Ci, którzy spodziewają się delikatnego kobiecego zapachu, mogą być zaskoczeni. Cinnabar jest głośne, pewne siebie i zdecydowanie retro — co dla jednych jest wadą, dla innych właśnie tym, czego szukają.

W skrócie

Pierwsze wrażenie

Otwarcie jest intensywne i wielogłosowe: przyprawy, goździki i tangeryna wystrzelują razem, budując coś między świąteczną kuchnią a orientalnym bazarem. Brzoskwinia i kwiat pomarańczy łagodzą ostrość, ale nie wygrywają z korzeniami — przez pierwsze minuty Cinnabar jest wyraźnie korzenne, ciepłe i trochę dymne na obrzeżach.

Pod tym otwarciem natychmiast zarysowuje się cynamon jako oś całości — nie słodki ani sklepikowy, lecz żywiczny i lekko kurzawy. Ktoś, kto nie przepada za mocnymi przyprawami, powinien wiedzieć już w tej fazie, że zapach nie złagodnieje z czasem, a raczej się pogłębi.

Rozwój na skórze

Po kwadransie do głosu dochodzi serce: jaśmin, ylang-ylang i róża mieszają się z goździkiem i lilią, tworząc bukiet kwiatowy o wyraźnie indolicznym, zmysłowym odcieniu. To nie jest florala w lekkim, świeżym wydaniu — kwiaty są tu gęste, niemal mięsiste, i szybko splatają się z korzeniami w jeden ciągły obraz.

Baza siada spokojnie, ale ciężko: kadzidło, balsam Tolu, benzoes i bursztyn budują żywiczną podłogę, na której paczula, drzewo sandałowe i wetyweria dokładają ziemistą, drewnianą głębię. Wanilia jest tu obecna, lecz schowana głęboko — nie słodzi, lecz zaokrągla. Finał jest smolisty, korzenny i trwały, z charakterystycznym ciepłem, które trzyma się skóry długo po tym, jak top notes dawno znikły.

Cinnabar to zapach ze szkoły orientalnych kompozycji lat siedemdziesiątych — Bernard Chant i Josephine Catapano stworzyli klasyfikację "Oriental Spicy", którą dziś rozpoznajemy jako synonim tej epoki. W tej kompozycji nie ma irytujących uproszczeń ani nowoczesnych "świeżych" kompromisów.

Piramida zapachowa

Nuty głowy

pierwsze wrażenie

Przyprawy Goździki (przyprawa) Tangeryna Brzoskwinia Kwiat pomarańczy Bergamotka

Nuty serca

dusza zapachu

Cynamon Goździk (kwiat) Ylang-ylang Jaśmin Lilia Róża Konwalia

Nuty bazy

fundament i trwałość

Kadzidło Balsam Tolu Bursztyn Benzoes Drzewo sandałowe Paczula Wanilia Wetyweria

Charakter i obecność

Psik rano i zapach jest z tobą przez cały dzień — Cinnabar nie wymaga doładowywania i nie blednie po kilku godzinach. Projekcja jest wyraźna: ktoś siedzący obok wyczuje go wyraźnie, a w zamkniętym pomieszczeniu zostanie ślad jeszcze po wyjściu. To zapach, który nie ukrywa się grzecznie za skórą.

Dwa psiknięcia to maksimum — zwłaszcza na imprezę albo do pracy w biurze open space. Najlepiej aplikować na klatkę piersiową i szyję, omijając nadgarstki jeśli masz suche dłonie (na suchej skórze ciepło wydobywa korzenie dosłownie). W upale całość może stać się przytłaczająca — to zapach stworzony dla chłodniejszych temperatur.

Kiedy to nosić

• Jesienny wieczór wyjściowy: kolacja w restauracji, gdzie jest ciemno i ciepło
• Zimowe spotkania towarzyskie, kiedy płaszcz i wnętrza dają kompozycji przestrzeń do rozwinięcia się
• Wieczory przy kominku albo w domu, kiedy nie trzeba się liczyć z odległościami od innych
• Teatr, opera, wyjście na które ubierasz się świadomie i chcesz, żeby zapach był częścią kreacji
• Jako zapach do podróży w chłodnym klimacie — zimowe miasta, górskie wyjazdy
• Unikaj w biurze z małą liczbą metrów kwadratowych i słabą wentylacją — sillage jest tutaj poważne

Komu pasuje, a komu nie

Cinnabar trafia do kogoś, kto docenia orientalne kompozycje bez przeprosin — kto słysząc "ciepły korzenny, bursztynowy i drzewny" widzi w tym zaproszenie, nie ostrzeżenie. To wybór dla osoby z uformowanym gustem perfumiarskim, która świadomie szuka zapachu z epoki, gdy kompozycje były gęstsze i mniej kompromisowe niż dziś.

Najlepiej sprawdzi się w garderobie kogoś, kto ma już kilka orientalnych klasyków i szuka następnego, albo kogoś, kto zakochał się w zapachach późnych lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Sprawdza się też świetnie jako zapach na chłodne miesiące dla osoby, która w lecie nosi świeże akordy cytrusowe, a zimą chce czegoś o zupełnie innym ciężarze gatunkowym.

Komu raczej odradzić? Każdemu, kto dopiero zaczyna przygodę z perfumami i szuka czegoś łatwego, bezkonfliktowego — Cinnabar jest tym zapachem, przy którym chemia skóry ma ogromne znaczenie: na jednych skórach otwiera się ciepło i zmysłowo, na innych szybko robi się duszne albo nabiera dziwnego, nieco lekarskiego odcienia. To, co wciąga najbardziej, to żywiczno-korzenna głębia bazy — dla kogoś, kto jej nie lubi, nie będzie ratunku, bo ta nuta trzyma przez wiele godzin. Warto też zaznaczyć, że nowsza formuła jest wyraźnie łagodniejsza od oryginału sprzed dekad — kto szuka pełnego wyrazu, powinien szukać starszych butelek.

Werdykt

Cinnabar to zapach, który nie jest dla każdego — i doskonale o tym wie. Kto szuka czegoś dyskretnego, nowoczesnego albo bezpiecznego dla otoczenia, powinien poszukać gdzie indziej. Ale dla kogoś, kto chce orientalnego klasyka z prawdziwą głębią i projekcją — bezkompromisowo korzenna i żywiczna kompozycja z 1978 roku jest jednym z tych wyborów, przy których inaczej patrzy się na wszystko, co powstało po niej.