Oferty Frederic Malle

Frédéric Malle – wydawca perfum, który oddał głos mistrzom nosa

W roku 2000 Frédéric Malle – wnuk Serge’a Heftlera-Louiche, współtwórcy linii Parfums Christian Dior, syn dyrektorki artystycznej Diora – otworzył przy rue de Grenelle w Paryżu butik, który miał zmienić sposób myślenia o perfumerstwie niszowym. Jego Editions de Parfums działają na zasadzie analogicznej do wydawnictwa literackiego: Malle jest wydawcą, a zaproszeni przez niego wybitni perfumiarze – autorami. Nazwisko kompozytora widnieje na każdym flakonie jak imię pisarza na okładce książki. Twórcy dostają pełną swobodę twórczą, nieograniczony budżet na surowce i żadnego terminu oddania „manuskryptu”. Efektem są zapachy, które nie byłyby możliwe w żadnej innej strukturze branży.

Charakterystycznym elementem butików Frédéric Malle są „kolumny zapachowe” – szklane cylindry, w których klient może zanurzyć twarz i odizolować zapach od otoczenia. To nie chwyt marketingowy, lecz konsekwencja filozofii: perfum zasługuje na taką samą uwagę jak muzyka w sali koncertowej.

Flagowe zapachy i ich autorzy

• Portrait of a Lady – Dominique Ropion (2010). Ikona gamy i jeden z najbardziej rozpoznawanych zapachów niszowych dekady. Intensywna róża turecka spleciona z paczulą, kadzidłem i drzewem sandałowym; czerwone owoce i goździki w otwarciu, głęboka waniliowo-bursztynowa baza. Zmysłowy, orientalny, monumentalny.
• Carnal Flower – Dominique Ropion (2005). Ropion pracował nad formułą ponad dwa lata – efektem jest portret tuberózy z największą dawką absolut z tuberozy, jaką kiedykolwiek zastosowano w perfumie komercyjnym. Kokos, jaśmin i ylang-ylang tworzą otoczenie; eukaliptus i galbanum nadają mu chłodną, niemal chirurgiczną czystość.
• Musc Ravageur – Maurice Roucel (2000). Piżmo jako główny bohater: lawenda i tangeryna w otwarciu, cynamon i goździki w sercu, głęboka baza wanilii, fasolki tonka, paczuli i nut zwierzęcych. Zmysłowy, ciepły, bezwstydnie uwodzicielski – jeden z bestsellerów marki od chwili debiutu.
• Lipstick Rose – Ralf Schwieger (2000). Schwieger wygrał konkurs dla młodych perfumiarzy ogłoszony przez Malle’a i dołączył do Editions de Parfums z kompozycją inspirowaną zapachem szminki matki. Fiołek i irys w pudrowym sercu, malina i liczi w owocowym otwarciu, waniliowo-piżmowa baza. Zachwycająco nostalgiczny.
• En Passant – Olivia Giacobetti (2000). Giacobetti była pierwszą kobietą zaproszoną do grona kompozytorek Editions de Parfums. Jej zapach oddaje ulotną chwilę wiosennego ogrodu: bez (który nie ma naturalnej esencji – odtworzony z niezwykłym realizmem), konwalia, pszenica i piżmo. Wodnisto-zielony, spokojny, poetycki.
• Iris Poudre – Pierre Bourdon (2000). Hołd złożony wielkiej tradycji aldehydowych kompozycji kwiatowych XX wieku. Irys i korzeń irysa w pudrowym centrum, aldehydy w otwarciu, ciepła baza z fasolką tonka, wanilią i piżmem. Elegancja paryska zamknięta w flakonie.
• French Lover / Bois d’Orage – Pierre Bourdon (2007). Bourdon – uczeń legendy Edmonda Roudnitski, twórca m.in. „Cool Water” dla Davidoffa – stworzył tutaj męską kompozycję zbudowaną wokół dzięglu: galbanum i jałowiec w zielonym otwarciu, kadzidło i irys w sercu, wetyweria, mech dębowy i białe piżmo w bazie. Intensywny, leśny, niejednoznaczny.
• Vetiver Extraordinaire – Dominique Ropion (2002). Studium wetywerii w czystej postaci: kompozycja zawiera wyjątkowo wysokie stężenie esencji wetywerii haitańskiej. Gorzka pomarańcza i kardamon w otwarciu, wetyweria i goździki w sercu, cedr, mech dębowy i mirra w bazie. Ziemisty, suchy, szlachetny.

Gama Frédéric Malle to przede wszystkim wody perfumowane (EDP) i wody toaletowe (EDT) o przeważnie uniseksowym charakterze, choć kilka tytułów ma dedykowane płci. Editions de Parfums wydały też kolońskie interpretacje – jak Cologne Bigarade czy Cologne Indelebile – oraz zapach stworzony we współpracy z domem mody Acne Studios. W 2015 roku markę przejął koncern Estée Lauder Companies, zachowując jednak oryginalny model wydawniczy i pełną autonomię twórczą perfumiarzy.